Enkele weken geleden werd ik opgebeld door een journaliste.
In het kader van een sollicitatie had zij de opdracht gekregen om een artikel te schrijven over geocaching (het bureau maakt oa een maandelijkse publicatie voor ‘Natuur en Bos’).
‘Of ik toevallig in het weekend ging geocachen? En of ik er bezwaar tegen had of zij ons zou vergezellen? ‘
Tuurlijk niet! Het werd een leuke voormiddag waar Rudy, Philip en ik bestookt werden met een spervuur van vragen

Het artikel zal uiteindelijk niet gepubliceerd worden, maar belangrijker: de job is binnen!
Het artikel zou er zo uitgezien hebben.

3 september was al een tijdje vastgepind om met Joverowa eens een dagje te gaan cachen. Geen plastieke pottekes oprapen maar één of meerdere leuke en zware multi’s lopen was het opzet.

De weken er voorafgaand was ik als eens gaan rondneuzen en was puur op het aantal favorites afgegaan, altijd een goede leidraad. Mijn keuze viel op GC22FB4 Moria : The Return, een 4/4,5 multi, vlak over de grens, met een favorite saldo van 90, wat heel veel is voor een multi.

Moria : The Return is een losstaande multi maar is ook een van de 3 voorbereidende stages van GCJPN4 TNT : Donjons & Mountains, een loodzware expeditie die meestal over 2 dagen wordt gelopen.
Onmisbaar hulmiddelen: een GPS, een goeie hoofdzaklamp en aan te raden: een bedrijfswagen, want we hebben al bij al een kleine 200km gereden

Planning van de dag werd vastgelegd als volgt:
1) een ommetje langs de legendarische GC40,  de oudste cache van België.
2) Moria : The Return en dus ook stage 3 van TNT : Donjons & Mountains
3) stage 2 van TNT : Donjons & Mountains in de buurt van Dinant.
De rest van TNT : Donjons & Mountains konden we dan een andere dag afwerken. Maar ons plan liep toch een beetje anders, positief anders dan

De wijzers van ons uurwerk stonden al bijna op half tien toen we in Korbeek-Lo vertrokken.

De eerste stop, de GC40, was eigenlijk niet veel speciaals. Maar omwille van zijn geschiedenis mocht deze niet op ons lijstje ontbreken. Heel verzorgde goodies wel, elk in een mooi afgesloten zakje, met een kaartje erbij als aandenken.

Tweede stop: Moria : The Return, hiervoor waren we gekomen.
Het was al bijna middag en snikheet, 28 graden!
Als je op zoekt bent naar ‘lost places’ dan moet je hier zijn. Een prachtig fort met mooie ondergrondse gangen. Onze lenigheid werd danig op de proef gesteld want meerdere keren moesten we ‘gaten’ induiken om er aan de andere kant van de gang weer uit te kruipen. Binnenin was het dan wel lekker koel in vergelijking met de hitte buiten. Dit moeten ook de twee vuursalamanders gedacht hebben die we op onze weg zijn tegengekomen. Prachtig!  De stash werd vrij snel bovengehaald en toen hadden we ook de eerste van de 3 codes van de TNT cache. Al bij al was deze etappe fysiek niet zo zwaar, maar wel ontzettend leuk.

Stage 2 van TNT : Donjons & Mountains leek op het eerste zicht een makkie. De opdracht luidde: “Count the number of windows and you have the second code”. Via een zware klim (recht omhoog, er waren geen paden) bereikten we boven het kerkje. Voor de afdaling hebben we voor een ander, minder steil pad geopteerd. Deze hadden we beter ook tijdens de klim gebruikt, want deze weg was stukken makkelijker.
Terug beneden in het dorp werden we door 2 vlaamse koppels (op leeftijd) op een ijsje getrakteerd, zomaar! Wat een leuke verrassing!

En nu? Het was nog geen vier uur. We hadden al 2 codes van de TNT cache.
Voor de eindcache waren er vier mogelijke coördinaten waarvan we er al twee konden schrappen, want in de tekst stond:

The coordinates will bring you to the edge of a “crater lake” and “at the height” of the final cache. The letter code you didn’t find will reveal the cache
If this letter is A go to : N 50°26,381’ E 004°34,260’
If this letter is B go to : N 50°25,716’ E 004°33,756’
If this letter is C go to : N 50°25,722’ E 004°33,868’
If this letter is D go to : N 50°25,508’ E 004°34,936’

Even speelden we met de gedachte om gewoon naar een van de twee overgebleven coördinaten te gaan, en desnoods naar de tweede coördinaat te gaan.  Het feit dat je die mogelijkheid hebt vind ik persoonlijk een mankement in de opgave.

Maar stage1 beloofde de zwaarste van de drie te worden.  Maar ook de leukste, dus op naar Namen!
Aan de voet van de berg, (boven was the place to be) maakten we een kapitale fout. Het wegje dat ons mooi naar boven kon brengen hebben we niet gezien, wellicht omdat de topo kaart ons hier in de steek liet.
Resultaat: opnieuw naar boven bunkeren, zuchten en zweten!

Boven op de top openbaarde zich een enorme bunker uit de WO II.
Hier moesten we dus in! De opdracht:
“Try to find an entrance to this “building” and look for a hole which you can descent thanks to a (safe) ladder. Look out ! After the first ladder there’s a second one ! Once your down the ladders go to the right and follow the blue arrow. Continue following ignoring all the side entrances until your way is blocked by a wall from about 3 meters high. At least someone of your team have to get upon that wall because just behind that wall there you will see an iron gate.”

De twee ladders brachten ons enkele tientallen meters onder de grond, de batterijen van onze zaklamp hadden we voor de zekerheid op voorhand vervangen
Beneden vonden we, via een opening in de muur, de bewuste gang die we helemaal moesten aflopen.  500 volle meters waren het, en achter het obstakel liep de gang nog een stuk verder. Wat voor een gebouw was dit!

Eens de derde code gevonden moesten we weer buiten zien te geraken.
Ik opteerde voor de veiligste route (dezelfde weg terug), maar aan de log van Joverowa te lezen vond hij dit spijtig. Ik van mijn kant, was blij dat we al zo ver geraakt waren en wou nu zo snel mogelijk naar de final.
Jos, volgende keer iets doortastender te werk gaan

Op naar Charleroi voor de final. Het was nog steeds bloedheet en we werden bovenop een mijnterril verwacht. Badend in het zweet zagen we de cachelocatie een 50-tal meters onder ons. Met het nodige lef en een goeie engelbewaarder (het ging overantwoord steil naar beneden en je hebt helemaal geen grip op het losliggend mijnafval) slaagde Jos erin de cache te bereiken. Ik speelde op veilig en viel de cache weer langs beneden aan. Uitgeput maar voldaan bereikte ik Jos, die de container al beet had.

Een schitterende dag, waarvan we nooit hadden gedacht dit op 1 etmaal te kunnen klaren!

Alle foto’s
Youtube filmpje van enkelen van onze voorgangers
Nog een filmpje
En nog eentje
Blog post van Nachtraaf

Update: 22/08/2011

GSAK is in de loop der jaren uitgegroeid tot de  ultieme tool voor elke fervente geocacher. Door het open concept en de beschikbaarheid van tal van macro’s zijn de mogelijkheden haast onbeperkt. De meesten onder ons starten met een vrij eenvoudige database, maar daar blijft het meestal niet bij. Ik heb er bijvoorbeeld drie, eentje voor mijn eigen founds en zelf gelegde caches, een andere die elke Belgische cache bevat, en nog eentje die alle TB’s en coins bevat die ik tot hiertoe al geretrieved of discovered heb. En dan heb ik het nog niet over de verschillende configuratieinstellingen van het programma en zijn macro’s.
Ik heb er dus al wat uurtjes werk ingestoken

Hierbij rijzen twee problemen:

• backup: wat als je PC crasht, ik heb zelf niet de discipline om telkens een offline backup van mijn GSAK installatie te maken.
• wat als ik GSAK wil gebruiken vanop verschillende PC’s? Er bestaan export/import routines, maar die zijn verre van gebruiksvriendelijk en niet geautomatiseerd.

De oplossing: Dropbox.
Ik gebruikte Dropbox al een tijdje om mijn documenten op te plaatsen, maar sinds kort staat mijn volledige GSAK install erop.
Op die manier wordt alle data (programma files, config, databases, backups) automatisch gesynced tussen al mijn computers, zonder dat er enige manuele acties nodig zijn, zoals backup export/import etc.

Hoe werkt het?
Dropbox installeert een lokale folder op je PC.
Alles wat je daarin plaatst wordt automatisch geupload naar Dropbox (of, indien offline, de volgende keer je connectie maakt)
Wanneer je je tweede PC opstart worden automatisch alle nieuwere files gedownload naar je dropbox folder . Alles wat in de dropbox folder staat wordt dus ten alle tijde gesynced tussen alle pc’s waarop je Dropbox op hebt geïnstalleerd.

In eerste instantie liet ik enkel mijn configuratiebestanden en databases naar Dropbox verwijzen.
Maar je kan evengoed je volledige GSAK folder naar Dropbox verhuizen. Zo worden eventuele updates van het GSAK programma zelf ook naar alle PC’s gesynced.

Hoe doe je het:

• Installeer GSAK op je eerste PC
• Maak een copie van in je volledige GSAK folder naar Dropbox. In mijn geval is dit C:\Dropbox\Portable apps\gsak
• Hernoem de originele gsak folder naar bijv gsak-old
• Na het opstarten van GSAK (vanuit de nieuwe folder in Dropbox) zal je een foutmelding krijgen omdat de verwijzing naar de oude database en configuratiebestanden niet meer kloppen. Je hebt dan de mogelijkheid om met een propere configuratie op te starten. Doe dit.
  Als het programma gestart is heb je de mogelijkheid om de paden naar je databases en configuraties te wijzigen.
  Dit doe je via: Tools –> Options ((folder paden kan je aanpassen naargelang je specifieke situatie)
  Application data is in mijn geval C:\Dropbox\Portable apps\gsak\GSAK data
  Database folder is in mijn geval C:\Dropbox\Portable apps\gsak\data
  Automatic backup is in mijn geval C:\Dropbox\Portable apps\gsak\Backup

  Na het heropstarten controleer je best deze parameters opnieuw. In het verleden heb ik al gemerkt dat de 2 laatste parameters terug op het origineel stonden. Dit was na een 2de wijziging in orde.

• Op de tweede PC voer je een cleane standaard installatie uit van GSAK (gebruik standaard installatiepaden). Dit is nodig om een aantal entries in de Windows registry goed te zetten. Laat verder deze GSAK folder ongemoeid (later kan deze zelfs worden verwijderd)
• Start GSAK op via de folder in Dropbox. Mogelijk moet je de installatie paden weer goed zetten (zie stap 4).

wat je moet weten:
Vóór je GSAK opstart, kijk even dat Dropbox alles gesynced heeft (het Dropbox icoontje in de taakbalk moet groen zijn) Zo ben je zeker dat je beschikt over eventuele recente wijzigingen, gemaakt op een andere PC.
Als je GSAK afsluit kijk dan ook even dat Dropbox alles gesynced heeft voordat je je PC afzet.
Gebruik GSAK niet op 2 PC’s tegelijkertijd.
Als je de Dropbox links in deze mail gebruikt, krijg je 256Mbytes gratis ruimte bovenop de standaard 2Gbytes. Ik krijg er dan ook 256Mbytes bij

Er wordt gezegd dat er ‘s nachts dingen gebeuren in Meetshoven bos die het daglicht niet mogen zien. Er zou een scoutslid verdwenen zijn na een nachtelijk bosspel. De boswacher die op onderzoek trok is niet meer teruggezien…
Als non-believer wilde ik het bos wel eens gaan verkennen en ben er bij volle maan op uitgetrokken om de spookverhalen te weerleggen. Niks te bespeuren, tot ik ergens in het bos een rare foto op de grond zag liggen. Ik heb er het coördinaat opgeschreven maar toen vielen er een paar bloedspatten op de foto. Ben weggelopen zo snel en zo ver ik kon. Als iemand zich geroepen voelt om uit te vissen wat er met het scoutslid en de boswachter gebeurd is, feel free…

Voor diegenen die graag een mooi uitgewerkte en uitdagende nachtcache voorgeschoteld krijgen, zoek niet verder!  Eind vorige maand had ik de eer om deze nieuwe nachtcache te mogen proeflopen, en deze werd uitermate gesmaakt.
Weet wel waar je aan begint, reken op minstens 2 uur.
Zorg dat het voldoende donker is, anders zal je gegarandeerd stranden onderweg.
En laat je niet beetnemen, de logs spreken voor zich

voodoo child pagina op geocaching.com

Maanden hadden we ernaar uitgekeken: het eerste geocaching event van Het Complot: De Kluizenaar.

De spanning was in de maanden voor het event stelselmatig opgebouwd door middel van een mooi verhaal, een knappe website (vol met mysterieuze aanwijzingen) en een aantal pre-eventcaches, welke informatie vrijgaven die konden helpen bij het voltooien van de missie: de zoektocht naar de Kluizenaar.

Zondag 8u45 was het verzamelen geblazen op de parking aan het speelbos in Sint-Joris Weert.  Wij waren met zen drieën: Ilse, Rudy (Picodehond) en ik.  Voor alledrie was dit ons eerste event, wat het extra spannend maakte.
Virtua Cop verwelkomde ons en gaf ons de coördinaten van het hoofdkwartier, wat zoals verwacht was ondergebracht  in een van de gebouwen van De Kluis.
Ik herkende er meteen de bekende gezichten van freggie en searchjaunt. De andere complotleden Virtua Cop, Vuurvos, Orsobianco, Weedboer en Wodanza bleken in het echt ook allemaal toffe gasten te zijn
Het was meteen duidelijk dat de organisatie hier dik in orde was. Na een gesmaakte croissant en koffie werden we vereningd met de andere leden van ons team Diogenes: bilt24, ghom, Nighthawk, RS01, dagger38 en knoefkapper.  Dit waren ongetwijfeld echte diehards.  Enkelen hadden zelfs +2500 finds (slik), maar de klik was er, de sfeer zat meteen goed. Van deze mannen konden we iets leren en ik nam me meteen voor  om de rest van de dag mijn oren en ogen goed open te houden en zoveel mogelijk informatie op te slaan.

Na de briefing van searchjaunt kregen we de eerste opdracht: de multicache het nulpunt .  Met een moeilijkheidsgraad van 3,5/5 sterren (later gecorrigeerd naar 4/5) zou dit ongetwijfeld de moeilijkste uitdaging van de dag worden.
Al na enkele waypoints wisten we welk complotlid hier de hand in had
Met wat creatief denken worstelden we ons doorheen het grootste deel van de tocht, de dubbele waypointprojectie lukte wonderwel (dankzij bilt24 en ghom).
Maar op het einde liep het mis.  Aangekomen aan het voorlaatste waypoint (of wat we dachten dat het was) vonden we niets. We probeerden een andere redenering en liepen een paar honderd meter verder: weer niets
Ondertussen waren we al bijna 2,5 uurtjes bezig en zat er niets anders op dan de pijp aan Maarten te geven. Terug op het hoodfkwartier boog freggie zich over onze opdracht. En hij zag meteen waar we de mist in waren gegaan. Geen tel- of denkfout (al onze redeneringen bleken correct) maar een domme fout tijdens het overschrijven had ons de das omgegaan.  De juiste eindcoördinaat was vervolgens snel berrekend en al lopend liep ik samen met ghom, Nighthawk en knoefkapper naar de cache, best een uitdaging met marathonloper ghom als trekpaart

Na een vijftal minuutjes lopen konden we beginnen zoeken, en pas toen begon het tot me door te dringen dat ik hier wel eens mijn eerste First-to-Find (FTF) zou kunnen scoren. Toch wel iets speciaals in het geocachingwereldje.
En jawel, na enkele minuutjes had ik (nog altijd buiten adem van de eindspurt) de koker in mijn handen. Glunder glunder

Tweede opgave van de dag: wederom een multi Ieder kruisje heeft zijn huisje .  De opdracht op papier bleek veelbelovend en ons vermoeden werd ruimschoots bevestigd.  Dit was, zonder twijfel, de mooiste multicache die ik ooit heb gelopen. Elk waypoint was op zich een echt kunstwerk, telkens knap uitgewerkt (soms ontroerend mooi), kortom superlatieven te kort.

Een voorbeeld van een van de memorabele opdrachten: “verdeel en heers”. Hier werd ons team in twee opgesplitst en op weg gestuurd naar elke een waypoint. Elke teamhelft kreeg een kistje met daarin een mechanisme met radartjes voorgeschoteld. Elk radartje had had een inputveld en een outputveld. Via walky-talkies gaf team A een waarde aan team B, team B gaf dit in als input van het eerste radartje en gaf de output door aan team A. Team A vulde die waarde dan in als input van hun eerste radartje en gaf de output weer terug aan team B, enzoverder …
Team A kwam zo uiteindelijk de noord-coördinaat te weten, en team B de oost-coördinaat. Aan deze volledige coördinaat werd ons team weer herenigd.  Uren werk moeten hier zijn in gekropen, straf!

Op een ander waypoint werd een, op het eerste zicht nietzeggende kaart gevonden. Even verderop een grote brievenbus en een magneet. In de brievenbus bleek een rolletje te zitten. Via de magneet en de kaart die we voor de brievenbus plaatsten konden we het rolletje door het interne gangennetwerk leiden, tot het er beneden uitviel.
Dit rolletje bevatte dan weer de coördinaat van het volgende waypoint. Schitterend!

Blij dat ik deze als multi heb kunnen lopen. Vanzelfsprekend konden deze waypoints niet blijven liggen, en is deze cache omgevormd tot een traditional.

De derde cache-opdracht was het nawandelen van een track, gecombineerd met een foto-opdracht. De idee was mooi, maar de opdracht was in dit grote bos, waar alles op elkaar lijkt, zonder de hulp van Wodanza eigenlijk onbegonnen werk. Toch een mooie wandeling.

De cache Pingala (niet meer te loggen) en enkele mooi uitgewerkte spelen aan het hoofkwartier leverden ons nog wat bonuspunten op.
De totaalscore van elk team werd omgezet in een evenredig aantal hints, essentieel om de finale te spelen.

Om 17u30 was het verzamelen geblazen, binnen in de blokhut, waar een scherm geprojecteerd werd. Die toonde een topokaart van de nabije omgeving waar we live een aantal kluizenaars zagen bewegen. Wederom een staaltje van vernuft en creativiteit!
De winnaar was het team die als eerste en voltallig bij de “juiste” kluizenaar geraakte, de kaart liet afstempelen en weer als voltallig team op het hoofdkwartier terug was.
Als eerste schoten we uit de startblokken. Op bais van onze hints liepen we twee kluizenaars voorbij en klampten de derde (Weedboer) aan, vlak voor de neus van een rivaliserend team. Dan was het enkel nog spurten (Dagger heeft het geweten ) naar het hoofdkwartier en gespannen wachten op de uitslag.

Groot was onze voldoening toen bleek dat Weedboer inderdaad de juiste kluizenaar was.
Team Diogenes had de kluizenaarstrofee te pakken!  Hij staat nu te blinken ten huize van RS01   Aan de teamleden van Diogenes: merci voor het gezelschap, we waren een ijzersterk team.

Bedankt complotters voor dit schitterend event! Jullie hebben jullie zelf overtroffen.

Deze week was ik in Londen voor een 3-daagse Juniper training CUAC (Configuring Unified Access Control) .
De uitgelezen kans om mijn nagelnieuwe Oregon 450 in gebruik te nemen (volledig tegen mijn gewoonte in lag die al een week ongebruikt op de kast )
De UK topo kaart had ik al netjes op een micro-SD kaartje gezet, dus ik was er klaar voor, zo dacht ik …
Helaas: op de Eurostar realiseerde ik me dat het SD kaartje niet in het toestel zat, dom dom dom

De Eurostar was mooi op tijd en dus kwam ik een uurtje te vroeg aan in Tower 42, de plaats waar de cursus doorging.

Tijd om, je weet maar nooit, nog even te googlen naar een eventuele oplossing.
En wie zoekt die vindt!  De Oregon ondersteunt blijkbaar het gebruik van Custom Maps . Een uitstekend en gratis alternatief voor de dure officiële Garmin kaarten. Alleen, je vindt er niet zo denderend veel. Gelukkig wel een goede stratenkaart van Londen

Volgende stap was een pocket query genereren op geocaching.com.
Die resulteerde in een gpx file die alle actieve tradiotionele en multicaches in centrum Londen bevat (+- 200 caches!).
Laatse stap: gpx file naar GPS copiëren en we konden op stap.

En toen was het echt genieten: ik wandelde van de ene naar de andere, op een duidelijke kaart (met straatnamen, dus voor gebruik in een stad als Londen eigenlijk veel makkelijker dan een Topo-kaart).
Paperless cachen, wat voor mij nieuw was, ging bijzonder vlot.
Naast de cache coördinaten bevat de gpx file ook info zoals cachebeschrijving, cachetype, recente logs en een eventuele hint.  Meer heb je dus niet nodig.

Geoachen in Londen is duidelijk iets helemaal anders dan bij ons, op het platteland. Overal krioelde het van het volk (muggles), dus het was al een hele uitdaging om niet verdacht over te komen

Resultaat van de voorbije 3 avonden:

GC13NEE From a Swan to the Canary
GC2679R Not at the Top (nr. Tower 42, London)
GC21MZ8 Glass & Fish
GC13M76 From a Swan to the Canary: St Magnus the Martyr
GC1PPH1 Gherkin
GC1KKTW Flonopoly Cache 4 – Liverpool Street Station
GC13NEF From a Swan to the Canary: Custom House
GC1KKRX Flonopoly Cache 2 – Fenchurch Street
GCZ1KV Seething Lane Garden
GC26Q3C Tardis – It’s (Bigger) On The Outside!
GC13M78 From a Swan to the Canary: Tower – Save me!
GC144H2 Boris’ place: City Hall
GC16KA4 ace railings
GC1ZA57 Reel around the Fountain
GC1EK8X St Mary’s Holy Grail

Caches in Google Maps

Vorig weekend trokken we, samen met Marc en Gerda, 2 collega’s van Ilse, naar Engeland.
De zon was volop van de partij en het gezelschap was dik ok. Het beloofde dus een prachtig weekend te worden.
Zondagvoormiddag deden we het mooie Leeds Castle in Kent aan, meteen ook de lokatie van onze eerste cache.

‘s Avonds, in Canterbury, zakten we lekker door in Little Italy,waarna we begonnen aan de Pilgrims cache, een leuke multi en de ideale manier om de stad te leren kennen.
De dag erop hadden we nog wat tijd over om opnieuw Canterbury in te duiken.
Ilse en ik vonden achtereenvolgens

Off the Bench III

allemaal nano caches (zie foto), verstopt onder verschillende banken verspreid over de hele stad. Heel leuk!

‘s Namiddags reden we (langs de linker kant van de weg ) richting White Cliffs of Dover, met de gelijknamige Earth cache als afsluiter. Om half zes lokale tijd stond de ferrie van P&O weer op ons te wachten.

Hier komen we zeker nog eens terug met de kinderen!

Zondagavond mijn allereerste eigen geocache Kamiel Krijkel gaan verstoppen. Ik was eens benieuwd hoe lang het zou duren vooraleer hij voor het eerst door iemand gevonden zou worden. Maar eerst was het nog even wachten tot een reviewer van geocaching.com mijn cache zou goedkeuren.
Maandagmorgen ging ie dan online, en de rest liet niet lang op zich wachten:

• 9:10 AM: cache is goedgekeurd en gaat online
• 10:52 AM: Zwerfkat is de eerste en scoort een FTF
• 11:00 AM: SAILtm is nipt tweede
• 12:12 AM: Wandeltrakker is derde

Straf eigenlijk allemaal …