Maanden hadden we ernaar uitgekeken: het eerste geocaching event van Het Complot: De Kluizenaar.
De spanning was in de maanden voor het event stelselmatig opgebouwd door middel van een mooi verhaal, een knappe website (vol met mysterieuze aanwijzingen) en een aantal pre-eventcaches, welke informatie vrijgaven die konden helpen bij het voltooien van de missie: de zoektocht naar de Kluizenaar.
Zondag 8u45 was het verzamelen geblazen op de parking aan het speelbos in Sint-Joris Weert. Wij waren met zen drieën: Ilse, Rudy (Picodehond) en ik. Voor alledrie was dit ons eerste event, wat het extra spannend maakte.
Virtua Cop verwelkomde ons en gaf ons de coördinaten van het hoofdkwartier, wat zoals verwacht was ondergebracht in een van de gebouwen van De Kluis.
Ik herkende er meteen de bekende gezichten van freggie en searchjaunt. De andere complotleden Virtua Cop, Vuurvos, Orsobianco, Weedboer en Wodanza bleken in het echt ook allemaal toffe gasten te zijn ![]()
Het was meteen duidelijk dat de organisatie hier dik in orde was. Na een gesmaakte croissant en koffie werden we vereningd met de andere leden van ons team Diogenes: bilt24, ghom, Nighthawk, RS01, dagger38 en knoefkapper. Dit waren ongetwijfeld echte diehards. Enkelen hadden zelfs +2500 finds (slik), maar de klik was er, de sfeer zat meteen goed. Van deze mannen konden we iets leren en ik nam me meteen voor om de rest van de dag mijn oren en ogen goed open te houden en zoveel mogelijk informatie op te slaan.
Na de briefing van searchjaunt kregen we de eerste opdracht: de multicache het nulpunt . Met een moeilijkheidsgraad van 3,5/5 sterren (later gecorrigeerd naar 4/5) zou dit ongetwijfeld de moeilijkste uitdaging van de dag worden.
Al na enkele waypoints wisten we welk complotlid hier de hand in had ![]()
Met wat creatief denken worstelden we ons doorheen het grootste deel van de tocht, de dubbele waypointprojectie lukte wonderwel (dankzij bilt24 en ghom).
Maar op het einde liep het mis. Aangekomen aan het voorlaatste waypoint (of wat we dachten dat het was) vonden we niets. We probeerden een andere redenering en liepen een paar honderd meter verder: weer niets ![]()
Ondertussen waren we al bijna 2,5 uurtjes bezig en zat er niets anders op dan de pijp aan Maarten te geven. Terug op het hoodfkwartier boog freggie zich over onze opdracht. En hij zag meteen waar we de mist in waren gegaan. Geen tel- of denkfout (al onze redeneringen bleken correct) maar een domme fout tijdens het overschrijven had ons de das omgegaan. De juiste eindcoördinaat was vervolgens snel berrekend en al lopend liep ik samen met ghom, Nighthawk en knoefkapper naar de cache, best een uitdaging met marathonloper ghom als trekpaart
Na een vijftal minuutjes lopen konden we beginnen zoeken, en pas toen begon het tot me door te dringen dat ik hier wel eens mijn eerste First-to-Find (FTF) zou kunnen scoren. Toch wel iets speciaals in het geocachingwereldje.
En jawel, na enkele minuutjes had ik (nog altijd buiten adem van de eindspurt) de koker in mijn handen. Glunder glunder
Tweede opgave van de dag: wederom een multi Ieder kruisje heeft zijn huisje . De opdracht op papier bleek veelbelovend en ons vermoeden werd ruimschoots bevestigd. Dit was, zonder twijfel, de mooiste multicache die ik ooit heb gelopen. Elk waypoint was op zich een echt kunstwerk, telkens knap uitgewerkt (soms ontroerend mooi), kortom superlatieven te kort.
Een voorbeeld van een van de memorabele opdrachten: “verdeel en heers”. Hier werd ons team in twee opgesplitst en op weg gestuurd naar elke een waypoint. Elke teamhelft kreeg een kistje met daarin een mechanisme met radartjes voorgeschoteld. Elk radartje had had een inputveld en een outputveld. Via walky-talkies gaf team A een waarde aan team B, team B gaf dit in als input van het eerste radartje en gaf de output door aan team A. Team A vulde die waarde dan in als input van hun eerste radartje en gaf de output weer terug aan team B, enzoverder …
Team A kwam zo uiteindelijk de noord-coördinaat te weten, en team B de oost-coördinaat. Aan deze volledige coördinaat werd ons team weer herenigd. Uren werk moeten hier zijn in gekropen, straf!
Op een ander waypoint werd een, op het eerste zicht nietzeggende kaart gevonden. Even verderop een grote brievenbus en een magneet. In de brievenbus bleek een rolletje te zitten. Via de magneet en de kaart die we voor de brievenbus plaatsten konden we het rolletje door het interne gangennetwerk leiden, tot het er beneden uitviel.
Dit rolletje bevatte dan weer de coördinaat van het volgende waypoint. Schitterend!
Blij dat ik deze als multi heb kunnen lopen. Vanzelfsprekend konden deze waypoints niet blijven liggen, en is deze cache omgevormd tot een traditional.
De derde cache-opdracht was het nawandelen van een track, gecombineerd met een foto-opdracht. De idee was mooi, maar de opdracht was in dit grote bos, waar alles op elkaar lijkt, zonder de hulp van Wodanza eigenlijk onbegonnen werk. Toch een mooie wandeling.
De cache Pingala (niet meer te loggen) en enkele mooi uitgewerkte spelen aan het hoofkwartier leverden ons nog wat bonuspunten op.
De totaalscore van elk team werd omgezet in een evenredig aantal hints, essentieel om de finale te spelen.
Om 17u30 was het verzamelen geblazen, binnen in de blokhut, waar een scherm geprojecteerd werd. Die toonde een topokaart van de nabije omgeving waar we live een aantal kluizenaars zagen bewegen. Wederom een staaltje van vernuft en creativiteit!
De winnaar was het team die als eerste en voltallig bij de “juiste” kluizenaar geraakte, de kaart liet afstempelen en weer als voltallig team op het hoofdkwartier terug was.
Als eerste schoten we uit de startblokken. Op bais van onze hints liepen we twee kluizenaars voorbij en klampten de derde (Weedboer) aan, vlak voor de neus van een rivaliserend team. Dan was het enkel nog spurten (Dagger heeft het geweten
) naar het hoofdkwartier en gespannen wachten op de uitslag.
Groot was onze voldoening toen bleek dat Weedboer inderdaad de juiste kluizenaar was.
Team Diogenes had de kluizenaarstrofee te pakken! Hij staat nu te blinken ten huize van RS01
Aan de teamleden van Diogenes: merci voor het gezelschap, we waren een ijzersterk team.
Bedankt complotters voor dit schitterend event! Jullie hebben jullie zelf overtroffen.







Divini Amoris















