De Kluizenaar

October 5th, 2010

Maanden hadden we ernaar uitgekeken: het eerste geocaching event van Het Complot: De Kluizenaar.

De spanning was in de maanden voor het event stelselmatig opgebouwd door middel van een mooi verhaal, een knappe website (vol met mysterieuze aanwijzingen) en een aantal pre-eventcaches, welke informatie vrijgaven die konden helpen bij het voltooien van de missie: de zoektocht naar de Kluizenaar.

Zondag 8u45 was het verzamelen geblazen op de parking aan het speelbos in Sint-Joris Weert.  Wij waren met zen drieën: Ilse, Rudy (Picodehond) en ik.  Voor alledrie was dit ons eerste event, wat het extra spannend maakte.
Virtua Cop
verwelkomde ons en gaf ons de coördinaten van het hoofdkwartier, wat zoals verwacht was ondergebracht  in een van de gebouwen van De Kluis.
Ik herkende er meteen de bekende gezichten van freggie en searchjaunt. De andere complotleden Virtua Cop, Vuurvos, Orsobianco, Weedboer en Wodanza bleken in het echt ook allemaal toffe gasten te zijn ;)
Het was meteen duidelijk dat de organisatie hier dik in orde was. Na een gesmaakte croissant en koffie werden we vereningd met de andere leden van ons team Diogenes: bilt24, ghom, Nighthawk, RS01, dagger38 en knoefkapper.  Dit waren ongetwijfeld echte diehards.  Enkelen hadden zelfs +2500 finds (slik), maar de klik was er, de sfeer zat meteen goed. Van deze mannen konden we iets leren en ik nam me meteen voor  om de rest van de dag mijn oren en ogen goed open te houden en zoveel mogelijk informatie op te slaan.

Na de briefing van searchjaunt kregen we de eerste opdracht: de multicache het nulpunt .  Met een moeilijkheidsgraad van 3,5/5 sterren (later gecorrigeerd naar 4/5) zou dit ongetwijfeld de moeilijkste uitdaging van de dag worden.
Al na enkele waypoints wisten we welk complotlid hier de hand in had ;)
Met wat creatief denken worstelden we ons doorheen het grootste deel van de tocht, de dubbele waypointprojectie lukte wonderwel (dankzij bilt24 en ghom).
Maar op het einde liep het mis.  Aangekomen aan het voorlaatste waypoint (of wat we dachten dat het was) vonden we niets. We probeerden een andere redenering en liepen een paar honderd meter verder: weer niets :(
Ondertussen waren we al bijna 2,5 uurtjes bezig en zat er niets anders op dan de pijp aan Maarten te geven. Terug op het hoodfkwartier boog freggie zich over onze opdracht. En hij zag meteen waar we de mist in waren gegaan. Geen tel- of denkfout (al onze redeneringen bleken correct) maar een domme fout tijdens het overschrijven had ons de das omgegaan.  De juiste eindcoördinaat was vervolgens snel berrekend en al lopend liep ik samen met ghom, Nighthawk en knoefkapper naar de cache, best een uitdaging met marathonloper ghom als trekpaart ;)

Na een vijftal minuutjes lopen konden we beginnen zoeken, en pas toen begon het tot me door te dringen dat ik hier wel eens mijn eerste First-to-Find (FTF) zou kunnen scoren. Toch wel iets speciaals in het geocachingwereldje.
En jawel, na enkele minuutjes had ik (nog altijd buiten adem van de eindspurt) de koker in mijn handen. Glunder glunder :)

Tweede opgave van de dag: wederom een multi Ieder kruisje heeft zijn huisje .  De opdracht op papier bleek veelbelovend en ons vermoeden werd ruimschoots bevestigd.  Dit was, zonder twijfel, de mooiste multicache die ik ooit heb gelopen. Elk waypoint was op zich een echt kunstwerk, telkens knap uitgewerkt (soms ontroerend mooi), kortom superlatieven te kort.

Een voorbeeld van een van de memorabele opdrachten: “verdeel en heers”. Hier werd ons team in twee opgesplitst en op weg gestuurd naar elke een waypoint. Elke teamhelft kreeg een kistje met daarin een mechanisme met radartjes voorgeschoteld. Elk radartje had had een inputveld en een outputveld. Via walky-talkies gaf team A een waarde aan team B, team B gaf dit in als input van het eerste radartje en gaf de output door aan team A. Team A vulde die waarde dan in als input van hun eerste radartje en gaf de output weer terug aan team B, enzoverder …
Team A kwam zo uiteindelijk de noord-coördinaat te weten, en team B de oost-coördinaat. Aan deze volledige coördinaat werd ons team weer herenigd.  Uren werk moeten hier zijn in gekropen, straf!

Op een ander waypoint werd een, op het eerste zicht nietzeggende kaart gevonden. Even verderop een grote brievenbus en een magneet. In de brievenbus bleek een rolletje te zitten. Via de magneet en de kaart die we voor de brievenbus plaatsten konden we het rolletje door het interne gangennetwerk leiden, tot het er beneden uitviel.
Dit rolletje bevatte dan weer de coördinaat van het volgende waypoint. Schitterend!

Blij dat ik deze als multi heb kunnen lopen. Vanzelfsprekend konden deze waypoints niet blijven liggen, en is deze cache omgevormd tot een traditional.

De derde cache-opdracht was het nawandelen van een track, gecombineerd met een foto-opdracht. De idee was mooi, maar de opdracht was in dit grote bos, waar alles op elkaar lijkt, zonder de hulp van Wodanza eigenlijk onbegonnen werk. Toch een mooie wandeling.

De cache Pingala (niet meer te loggen) en enkele mooi uitgewerkte spelen aan het hoofkwartier leverden ons nog wat bonuspunten op.
De totaalscore van elk team werd omgezet in een evenredig aantal hints, essentieel om de finale te spelen.

Om 17u30 was het verzamelen geblazen, binnen in de blokhut, waar een scherm geprojecteerd werd. Die toonde een topokaart van de nabije omgeving waar we live een aantal kluizenaars zagen bewegen. Wederom een staaltje van vernuft en creativiteit!
De winnaar was het team die als eerste en voltallig bij de “juiste” kluizenaar geraakte, de kaart liet afstempelen en weer als voltallig team op het hoofdkwartier terug was.
Als eerste schoten we uit de startblokken. Op bais van onze hints liepen we twee kluizenaars voorbij en klampten de derde (Weedboer) aan, vlak voor de neus van een rivaliserend team. Dan was het enkel nog spurten (Dagger heeft het geweten ;) ) naar het hoofdkwartier en gespannen wachten op de uitslag.

Groot was onze voldoening toen bleek dat Weedboer inderdaad de juiste kluizenaar was.
Team Diogenes had de kluizenaarstrofee te pakken!  Hij staat nu te blinken ten huize van RS01 :)   Aan de teamleden van Diogenes: merci voor het gezelschap, we waren een ijzersterk team.

Bedankt complotters voor dit schitterend event! Jullie hebben jullie zelf overtroffen.

Fietsen van Bierbeek naar Parijs

August 25th, 2010

Dinsdagmorgen vertrokken we, gepakt en gezakt met de fiets richting zuiden, uitgewuifd door Robbe, Sam, oma en opa.  In navolging van onze buren Kris en Carl hadden we het plan opgevat om van thuis naar Parijs te fietsen.

De chambre d’hôtes en hotels waren vastgelegd, de fietsen hadden een nazicht gekregen en zelf hadden we al wat geoefend in Zwitserland. Tot hier onze voorbereiding, want de adressen voor de overnachting hadden we schaamteloos gecopiëerd van onze buren. Kris en Carl, nog eens bedankt hiervoor ;)

Vertrek

De route naar Parijs staat beschreven in het boekje “Fietsen naar Parijs” van Paul Benjaminse.

Deze start vanuit Eindhoven (wij pikten in in Bierbeek) en voert je dixit de auteur “over rustige fietswegen door afwisselende landschappen en met zo min mogelijk auto’s helemaal tot in het hart van Parijs”.

Dag 1, dinsdag 17 augustus
Bierbeek – Anseremme (98,4 km)

op tijd eten

De regen was zondag en maandag met bakken uit de lucht gevallen, maar bij ons vertrek, rond half tien, was het wonderwel droog.
Deze rit hadden we een jaartje eerder al eens afgelegd, maar toen is bij mij na 70km het licht uitgegaan. Te weinig gegeten wellicht.
2de poging dus, deze keer voorzien van Isostar en Energy bars ;)
In Hoegaarden voerde de Ravel 2 route ons via Namen naar Dinant en tenslotte naar Anseremme, onze eerste overnachtingsplaats.
Een leuke tocht, welliswaar met regen tussen 11 en 3, maar hier hadden we 2 dagen terug graag voor getekend ;)

Na een deugddoende Rochefort in Dinant reden we verder naar Anseremme, onze eerste overnachtingsplaats.  Hierover kunnen we kort zijn: Hotel Aquatel is niet veel beter dan een wegmotel: sfeerloos, onpersoonlijk, afgeleefd en veel te duur.
Eigenlijk wisten we dit op voorhand maar we hebben niet de moeite genomen om iets anders te zoeken.
Onderweg in Dinant zijn we een Ibis hotel voorbij gereden, wellicht een betere keuze.
Enfin, we hebben er uiteindelijk goed geslapen en het ontbijt was ok, maar hier komen we niet meer terug.

Dag 2, woensdag 18 augustus
Anseremme – Any-Martin-Rieux (85,5 km)

De zon is daar!

De Ravel route voerde ons nog een 20km verder over een lang vlak stuk tot in Mariembourg.
Vanaf hier was het gedaan met de pret en moesten we af en toe een klein colletje overwinnen, maar de zon kwam er ‘s middags door en zou ons de rest van de vakantie vergezellen!  Rond 3 uur staken we de grens met Frankrijk over, een klein brugje over een beek in Forge-Philippe.

20km over de grens hielden we halt bij onze eerste chambres d’hôte: Belany in Any-Martin-Rieux.

Marlies en Aernoud

Dit was onze eerste ervaring met een chambres d’hôte en het was meteen een zeer positieve.
Marlies en Aernoud zijn een Nederlands koppel die een jaar of zeven Nederland hebben verlaten en dit prachtige landhuis in Any-Martin-Rieux hebben gekocht.

We voelden ons er meteen thuis, mede door de ontspannen en spontane gastvrouw.
Die week vond er op het domein een beeldhouwcursus plaats van Divini Amoris .  Heel leuk om er eens rond te lopen.

korte maar warme show

‘s Avonds schoven we mee aan tafel met Aernoud en Marlies en werden we vergast op verse tomatensoep (puur tomaat), gevolgd d0or een heerlijke indonesische schotel (lekker!) kaas en zelfgemaakte taart. Wat een verschil met gisteren!
Voor het slapengaan werden we uitgenodigd door Jos, de docent van de beeldhouwcursus, voor een ‘korte maar warme show’.

Jos liet ons genieten van enkele acrobatische hoogstandjes met fakkels en vuurspuwen. Tof en supergezellig!

Dag 3, donderdag 19 augustus
Any-Martin-Rieux – Cessieres (91,8 km)

Na een lekker en uitgebreid ontbijt kropen we weer onze fiets op. Marlies gaf ons nog enkele stukken brood mee voor onderweg, want veel winkels zouden we niet vinden op onze route. Onderweg was het genieten van het mooie glooiende landschap, het mooie weer en elkaars gezelschap ;)

‘s Avonds zouden we overnachten in La Forestiere, maar eerst klommen we nog de steile weg naar Laon op. Een prachtig stadje bovenop een heuvel en met een beroemde kathedraal, de klim meer dan waard!

De tweede chambre d’hôte, La Forestiere bij Jacqueline en Jean, was dik ok. Alles was tot in de puntjes verzorgd. Iets minder authentiek dan Belany misschien, maar ook hier komen we graag terug. Hadden we geweten dat er een zwembad was, we hadden onze zwembroek meegenomen. Dan maar zonder ;)

Dag 4, vrijdag 20 augustus
Cessieres – Orrouy (80,9 km)

Het ontbijt was ook hier de moeite.  Deze kreeg kregen we cake en enkele gekookte eitje mee.
Het zou zonder twijfel onze zwaarste fietsdag worden.  Er stonden enkele ferme hellingen op het programma, de wind ging flink tekeer (in de verkeerde richting) en het kwik steeg in de loop van de dag tot 28 graden. Smeren maar!
De natuur was echter prachtig en we genoten met volle teugen.

sprookjeskasteel

Onderweg kwamen we het mooiste kasteel tegen wat we ooit hebben gezien: het kasteel van Pierrefonds.

Stopplaats voor vandaag:  La Ferme de la Chaînée, een iets grootschaligere en oudere chambre d’hôte met de  prominente maar vriendelijke gastvrouw Germaine.
‘s Avonds aten we samen met Germaine en haar man. Heel lekker (Rossebief) en heel veel (4 gangen voor 18 euro!) ;)

Dag 5, zaterdag 21 augustus
Orrouy – Paris (109,4 km)

schaduw!

Het beloofde een lange rit en snikheet te worden, dus vertrokken we  om half negen, wat vroeger dan gewoonlijk, richting Parijs.
Ik sukkelde ondertussen van ferme zadelpijn, maar één dag kon er nog wel bij.
De zonnebrand werd veelvuldig aangesproken en de schaduwrijke laatste 20 kilometer voor de stadsgrens van Parijs, langs het  Canal de L’Ourcq, waren een welgekomen afwisseling. Leuk om op die manier Parijs binnen te rijden.
Fietsen in Parijs ging verrassend vlot. De grote lanen hebben een gereserveerde strook voor bussen en fietsers. Het is er wel opletten voor taxi’s die denken dat ze met een bus rijden …

speciaal voor Sam

Na 95 km stonden we aan de Notre Dame, het eindpunt van de Benjamin route. Maar we hadden Sam een foto beloofd van ons, met onze fietsen onder de Eifeltoren. Die foto was nog 15 extra kilometers waard ;)

We overnachtten in Hotel Bel Oranger Republique, eenvoudig en correct.  Aanrader om ‘s avonds te gaan eten: de restaurants van Fuxia,  een kleine keten van italiaanse restaurants. Wij vonden het er lekker, gezellig, trendy en alles was zeer vers … En de wijn was ook lekker ;)

De volgende dag hebben we om half drie de trein genomen van Paris-Nord naar Maubeuge, vervolgens nog 25km gefietst, de Belgische grens over naar Mons, en daar weer de trein naar Leuven.  De Thalys was geen optie want daar mag je niet met de fiets op, tenzij je de wielen eraf haalt, de pedalen demonteert en het stuur scheef zet ;)
Jammer dat het allemaal zo snel voorbij was, maar we waren blij dat we Robbe en Sam weer bij ons hadden.

Deze fietstocht is echt een meevaller gebleken. Het was onze eerste echte fietsvakantie, maar wellicht niet de laatste!

Fotoalbum op Picasa

Geocaching in the UK part2 (Londen)

July 9th, 2010

Deze week was ik in Londen voor een 3-daagse Juniper training CUAC (Configuring Unified Access Control) .
De uitgelezen kans om mijn nagelnieuwe Oregon 450 in gebruik te nemen (volledig tegen mijn gewoonte in lag die al een week ongebruikt op de kast ;) )
De UK topo kaart had ik al netjes op een micro-SD kaartje gezet, dus ik was er klaar voor, zo dacht ik …
Helaas: op de Eurostar realiseerde ik me dat het SD kaartje niet in het toestel zat, dom dom dom :(

De Eurostar was mooi op tijd en dus kwam ik een uurtje te vroeg aan in Tower 42, de plaats waar de cursus doorging.

Tijd om, je weet maar nooit, nog even te googlen naar een eventuele oplossing.
En wie zoekt die vindt!  De Oregon ondersteunt blijkbaar het gebruik van Custom Maps . Een uitstekend en gratis alternatief voor de dure officiële Garmin kaarten. Alleen, je vindt er niet zo denderend veel. Gelukkig wel een goede stratenkaart van Londen :)

Volgende stap was een pocket query genereren op geocaching.com.
Die resulteerde in een gpx file die alle actieve tradiotionele en multicaches in centrum Londen bevat (+- 200 caches!).
Laatse stap: gpx file naar GPS copiëren en we konden op stap.

En toen was het echt genieten: ik wandelde van de ene naar de andere, op een duidelijke kaart (met straatnamen, dus voor gebruik in een stad als Londen eigenlijk veel makkelijker dan een Topo-kaart).
Paperless cachen, wat voor mij nieuw was, ging bijzonder vlot.
Naast de cache coördinaten bevat de gpx file ook info zoals cachebeschrijving, cachetype, recente logs en een eventuele hint.  Meer heb je dus niet nodig.

Geoachen in Londen is duidelijk iets helemaal anders dan bij ons, op het platteland. Overal krioelde het van het volk (muggles), dus het was al een hele uitdaging om niet verdacht over te komen ;)

Resultaat van de voorbije 3 avonden:

GC13NEE From a Swan to the Canary
GC2679R Not at the Top (nr. Tower 42, London)
GC21MZ8 Glass & Fish
GC13M76 From a Swan to the Canary: St Magnus the Martyr
GC1PPH1 Gherkin
GC1KKTW Flonopoly Cache 4 – Liverpool Street Station
GC13NEF From a Swan to the Canary: Custom House
GC1KKRX Flonopoly Cache 2 – Fenchurch Street
GCZ1KV Seething Lane Garden
GC26Q3C Tardis – It’s (Bigger) On The Outside!
GC13M78 From a Swan to the Canary: Tower – Save me!
GC144H2 Boris’ place: City Hall
GC16KA4 ace railings
GC1ZA57 Reel around the Fountain
GC1EK8X St Mary’s Holy Grail

Caches in Google Maps

Geocachen in the UK

May 30th, 2010

Vorig weekend trokken we, samen met Marc en Gerda, 2 collega’s van Ilse, naar Engeland.
De zon was volop van de partij en het gezelschap was dik ok. Het beloofde dus een prachtig weekend te worden.
Zondagvoormiddag deden we het mooie Leeds Castle in Kent aan, meteen ook de lokatie van onze eerste cache.

‘s Avonds, in Canterbury, zakten we lekker door in Little Italy,waarna we begonnen aan de Pilgrims cache, een leuke multi en de ideale manier om de stad te leren kennen.
De dag erop hadden we nog wat tijd over om opnieuw Canterbury in te duiken.
Ilse en ik vonden achtereenvolgens

  • Off the Bench III
  • Off the Bench I
  • Off the Bench VI
  • Off the Bench VI
  • allemaal nano caches (zie foto), verstopt onder verschillende banken verspreid over de hele stad. Heel leuk!

    ‘s Namiddags reden we (langs de linker kant van de weg ;) ) richting White Cliffs of Dover, met de gelijknamige Earth cache als afsluiter. Om half zes lokale tijd stond de ferrie van P&O weer op ons te wachten.

    Hier komen we zeker nog eens terug met de kinderen!

    Kamiel Krijkel

    April 27th, 2010

    Zondagavond mijn allereerste eigen geocache Kamiel Krijkel gaan verstoppen. Ik was eens benieuwd hoe lang het zou duren vooraleer hij voor het eerst door iemand gevonden zou worden. Maar eerst was het nog even wachten tot een reviewer van geocaching.com mijn cache zou goedkeuren.
    Maandagmorgen ging ie dan online, en de rest liet niet lang op zich wachten:

    • 9:10 AM: cache is goedgekeurd en gaat online
    • 10:52 AM: Zwerfkat is de eerste en scoort een FTF
    • 11:00 AM: SAILtm is nipt tweede
    • 12:12 AM: Wandeltrakker is derde

    Straf eigenlijk allemaal … :)

    Fietsen met de kinderen naar de zee

    April 15th, 2010

    Ilse had alle enkele weken van tevoren alles uitgestippeld, overnachtingen geboekt en de nodige voorbereidingen getroffen.
    En woensdagmorgen (7 april) was het dan zo ver. Doel: samen met de kinderen in 4 dagen fietsen van thuis (Korbeek-Lo) naar de zee (Heist).
    Waren van de partij:
    volwassenen: Ilse, Veerle (zus van Ilse) en ikzelf
    kinderen: Arno (11j) en Louise (8j), de 2 kinderen van Veerle en Koen, en onze mannen Robbe (8j) en Sam (6j).

    Sam en Louise gingen afwisselend op een gewone en een aanhangfiets fietsen, Robbe en Arno wilden op eigen kracht het einddoel bereiken.

    Dag 1 (41,4 km)
    Gepakt en gezakt vertrokken we omstreeks 10u30 richting Katelijne-Waver, via Leuven langs de Vaart richting Mechelen, waarna we een stukje de Dijle volgden. Iets na half drie waren we al in Sint-Katelijne-Waver, onze bestemming voor de eerste dag.
    Hier sliepen we, per familie, in een trekkershut in domein Roosendael.

    Dag 2 (70 km)
    De tweede dag begon koud en mistig, maar de Rupel en de Schelde lagen er met dit weer prachtig bij.
    Tegen de middag was alles opengetrokken en konden we genieten van de zon. Insmeren geblazen!
    De route voerde ons vanuit Sint-Katelijne-Waver via Rumst, Boom en Schelle naar de Schelde.
    De rest van de dag volgden we grotendeels de Schelde, die we een paar keer overstaken met een veerpond. Leuk voor de kinderen en een welgekomen rust voor iedereen ;)
    In Dendermonde hielden we halt voor een frisse duik in het stedelijk zwembad .  In mijn enthousiasme om zo snel mogelijk in het water te duiken vergat ik mijn GPS toestel mee te nemen. Die lag dus enkele uurtjes open en bloot op mijn stuur. Gelukkig zonder erg.
    s’ Avonds hielden we, na een lekkere maaltijd in Het Pompierke, halt in Berlare, bij een familie die hun woning openstelde voor fietsers, via de formule Gezinnen op de fiets van de Gezinsbond, en ook de grotere Nederlandse organisatie Vrienden op de fiets .
    Valerie, de vrouw des huizes, had, om ons slaapplaats te kunnen bieden, haar dochter bij oma afgezet. Wij sliepen binnen. Veerle, Louise en Robbe sliepen in een rustieke caravan in de tuin, sfeervol verlicht met kerstlichtjes.
    Voor ons was deze formule nieuw maar zeker voor herhaling vatbaar!

    Dag 3 (45,6 km)
    Valerie had gezorgd voor een lekker en uitgebreid ontbijt. Om 8 uur liet ze ons rustig verder eten, want voor haar was het een werkdag. Om 9 uur, na de afwas, sloten we alles netjes af, lieten de poes buiten, en klommen we terug op onze fiets.
    We reden langs Wetteren, Melle en dwars door de stad Gent. Vlak voorbij Gent hielden we enkele uurtjes halt in het domein De Blaarmeersen.
    Plaats van bestemming voor deze dag: Bed & Breakfast Onny in Lovendegem .
    Ruddy en Onny zijn een heel symathiek koppel die meteen na onze aankomst volop in de weer waren. De kinderen hielden er hun hartje op, op de go-karts in de tuin. Onny had voor ons een overheerlijke spaghetti klaargemaakt, bereid met vers hertengehakt.
    Echt een aanrader, ook voor gezinnen met kinderen.  ‘s Avonds hadden we met Onny en Ruddy nog een gezellige babbel, waarna we moe maar voldaan onder de wol kropen.

    Dag 4 (57,9 km)
    Op het zelfde moment dat Ruddy vertrok voor zijn dagelijkse rit met zijn vriendenwielerclub, begonnen wij ook aan onze laatste tocht.
    Koen wachtte ons ‘s middags op voor de picnic, aan de Damse Poort in Brugge, met zicht op de Leie en de oude windmolens.
    Louise en Sam konden niet meer wachten om de zee te zien, en zijn hier in de auto gestapt. Knap gereden alletwee!
    Met zijn vijven hebben we dan het laatste stukje gefietst, met een wel zeer stevige tegenwind.
    Blij dat we waren als we in Heist de grote plas zagen!


    Fotoalbum op Picasa

    Paasklokken of paashaas?

    April 2nd, 2010

    Om dit te weten te komen heeft Robbe (8j) het prachmatisch aangepakt. Hij zal zaterdagavond dit briefje achterlaten.

    Optreden 8-graden koor

    March 28th, 2010

    ‘t Is ondertussen weer al een maand geleden: het optreden van ons 8-graden koor in Lubbeek.
    Onder begeleiding van de Blokfluitklas en Joviool zongen we een repertoire van oud Spaanse en Zuid-Amerikaanse liederen.
    Hier de foto’s van deze mooie avond.

    Geocaching aan het kasteel van Horst

    March 28th, 2010

    Foto’s

    Eco-DECT

    February 6th, 2010

    Sommigen onder jullie hebben al wel gemerkt dat ik vrij terughoudend ben tegenover al het draadloze geweld van tegenwoordig.
    Waar ik me vooral ongerust over maakte was de DECT technologie, welke gebruikt wordt in draadloze telefoons voor het vaste net.
    Vervelende eigenschap van DECT is dat het basisstation continu aan vol vermogen (250 mW piek) zit te zenden, of er nu gebeld wordt of niet.  24u per dag zendt dit basisstation gepulste signalen uit aan 100Hz.  Sommige bronnen op het internet beweren dat dit overeenkomt met de straling van een GSM mast van op een aftsand van 20 meter.  Of het allemaal zo’n vaart loopt weet ik niet, de ene bron is al wat genuanceerder dan de andere.  De ene studie na de andere volgt elkaar op en de conclusies zijn vaak nogal uiteenlopend.

    Na een reeks artikelen in Humo (oktober 2oo7) hebben wij onze DECT vervangen door een klassiek toestel met draad, lekker retro :)
    Ik wou liever de ultieme studie niet afwachten en het zekere voor het onzekere nemen.

    Onlangs kocht ik op het internet een toestel om electromagnetische straling te meten. Reden was dat onze oudste zoon van 8 (toen 7) zelden langer sliep dan half zes ‘s morgens. Wat bleek: heel het huis was stralingsvrij, behalve in de kamer van Robbe, meer bepaald aan de gemeenschappelijke muur met de buren, waar het bed tegen stond.

    Dit toestel geeft geen absolute stralingswaarde weer, maar geeft een auditief signaal. Hoe luider, hoe meer straling:

    Oorzaak was het DECT toestel van de buren dat aan de andere kant van de muur stond, welliswaar een verdieping lager.
    De buren vragen om het DECT toestel weg te doen was natuurlijk geen optie, dus ging ik op zoek op het internet.
    Na veel lezen uiteindelijk een shielding paint besteld. Het resultaat is verbluffend: de straling is nagenoeg volledig weg, Robbe heeft nu een coole zwarte muur en slaapt een uurtje  langer ;)

    Enkele weken geleden, tijdens het geocachen, sprak The Search Jaunt me over een nieuwe technologie: Eco-DECT, ontwikkeld door Siemens. Ik weer aan het lezen geblazen ;) en ik heb me, je gelooft het nooit, terug een DECT toestel aangeschaft, meer bepaald een Eco-DECT Plus toestel, de Siemens Gigaset S790 .

    ECO-Dect = 80% minder straling en nagenoeg geen straling wanneer het toestel in het basisstation staat
    ECO-Dect + = 80% minder straling tijdens het bellen en 100% minder straling wanneer de er niet gebeld word, ook zonder het toestel in het basisstation te plaatsen.

    Voor mijn eigen gemoedsrust heb ik de buren ook zo’n toestel bezorgd. Baadt het niet, dan schaadt het niet :)